soil-loss

Chronimy liście

Utrata gleby

Na terenach tropikalnych może następować znaczna erozja gleby, jeśli nie podejmie się żadnych kroków, aby ją kontrolować. Najistotniejszym działaniem jest pozostawienie części ziemi do wegetacji. Sadzenie roślin kilkuletnich, takich jak herbata, powinno powodować mniejsze zaburzenia i bardziej wiązać glebę niż uprawa roślin jednorocznych. Potężne opady deszczu mogą jednak powodować znaczną erozję w miejscach największego odsłonięcia ziemi. Na zagrożonych obszarach należy zastosować specjalne środki kontrolne. Używanie najwyższej jakości gleby w szkółkach może powodować degradację obszaru eksploatacji.

picture_big

Dobre praktyki

Erozja gleby

Sadź krzaki wzdłuż poziomic, jeśli pole położone jest na terenie o znacznym nachyleniu. Jest to szczególnie istotne w przypadku zboczy o nachyleniu 25 stopni – w takim wypadku, aby uzupełnić sadzenie poziomicowe, należy posadzić jeden rząd trawy gatunku napier na dziesięć rzędów herbaty. Trawa napier po ścięciu może także posłużyć jako ściółka lub pasza. Na świeżo obsadzonych terenach (bez względu na ich kąt nachylenia) buduj odmulacze (lub mikrozlewnie), aby zapobiec odpływom i zatrzymać wodę. Projekt i budowa odmulaczy musi brać pod uwagę bezpieczeństwo upraw. Odmulacze należy konserwować. Przeprowadź ocenę wpływu na środowisko, staraj się nie korzystać z maszyn do mechanicznych zbiorów na obszarach zagrożonych erozją. Zwróć szczególną uwagę na strukturę i konserwację odpływów.
Poleca się budowanie odpływów, odpływów granicznych oraz murów oporowych, jeśli istnieją ku temu praktyczne przesłanki. Odpływ wycięty w poprzek zbocza powoduje zmniejszenie prędkości wody, dzięki czemu erozja jest mniejsza. Odpływy ziemne powinny być obsadzone odpowiednimi gatunkami trawy lub wzmocnione inną warstwą ochronną, która pomoże związać ziemię – warstwa ta ma zapewnić odpowiedni przepływ. Sadzenie roślin okrywowych (takich jak stokrotki Nilgri, margerytki czy Citronella) może w znaczny sposób zmniejszyć erozję.

Rośliny okrywowe

Sadź rośliny ochronne jak najszybciej po karczowaniu. Sadź owies, kiedy tylko zakończy się proces przygotowywania ziemi i/lub stosuj odpowiednie lokalne alternatywy, np. fasolę, proso, kukurydzę – rośliny, które można ściąć, zanim zakwitną, i wykorzystać je jako paszę.

Używanie najlepszej jakości gleby w szkółkach

Najlepszej jakości ziemia powinna zapobiegać degradacji obszarów eksploatacji. Tradycyjnie w szkółkach wykorzystywana była ziemia leśna. Gleba do sadzonek powinna pochodzić z obszarów, które mają zostać obsadzone w późniejszym okresie – tak by przy sadzeniu ziemia wróciła na dany teren.

Potencjał do poprawy

Zbadaj możliwości sadzenia roślin strączkowych jako roślin okrywowych zamiast owsa. Możesz wypróbować hodowlę mimozy lub fasoli Kulthi. Korzystaj w większym zakresie z przyciętych gałązek krzewów herbacianych w celu pokrycia jak największego obszaru ziemi podatnej na erozję. Możesz także zastosować inne rodzaje ściółki. Skróć cykl przycinania, aby zmniejszyć ekspozycję ziemi. Na obszarach korzystnego wzrostu krzewów intensywny proces zrywania może ograniczyć wzrost poziomowy do takiego stopnia, że zrywanie liści może następować co pięć lat, a nie standardowo co cztery. W niektórych strefach klimatycznych stosowanie tej praktyki nie będzie jednak zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, ponieważ może ona doprowadzić do obniżenia jakości, zwiększenia ilości szkodników (takich jak np. rozwiertek nieparek czy roztocza) oraz podatności na choroby (np. helopeltis, tunstallia aculeata).

undefined