nutrients

Chronimy liście

Składniki odżywcze

Zrównoważenie ekonomiczne na większości gleb wymaga użycia nawozów. W sytuacji idealnej całościowy wkład składników odżywczych (włączając w to substancje odżywcze z mineralizacji gleby i kompostu) powinien być bardzo podobny do zawartości składników odżywczych w zbieranych liściach oraz wegetacji podłoża, glebie i biomasie herbaty. Aby osiągnąć taki stan, należy zminimalizować utratę niewykorzystanych substancji odżywczych (przenikających do wody i ulatniających się), również podczas powtórnego obsadzania ziemi. Należy unikać ubytków azotanów i fosforanów poprzez odpływ z powierzchni ziemi i przenikanie do wód gruntowych oraz ubytków fosforanów przez erozję osadów. Staraj się maksymalizować ilość azotu z wiązania biologicznego. Odpowiednie dodatki mikroodżywcze wspomogą efektywność użycia azotu, fosforu i potasu oraz spełnią potrzeby upraw w zakresie mikroodżywiania. 

picture_big

Dobre praktyki


Stosunek substancji dostarczanych do otrzymywanych
Poradź się lokalnych ośrodków badawczych, jak osiągnąć optymalną równowagę odżywczą. Potencjalna efektywność zużycia składników odżywczych będzie różna w zależności od częstotliwości stosowania, typu gleby, głębokości gleby, nachylenia pola, temperatury oraz klimatu. Niewielki wzrost roślin i zielony kolor liści mogą oznaczać, że używasz zbyt małej ilości nawozu. Ciemnozielone, mięsiste i grube młode pędy mogą z kolei wskazywać na wykorzystanie zbyt dużej ilości azotu. W Kenii osiągamy mniej więcej osiemdziesięcioprocentową skuteczność nawożenia przy zużyciu azotu, fosforu, potasu i siarki w proporcjach 22:16:6:5 i średniej ilości 150 kg N/ha rocznie. Aby utrzymać ekonomiczne zrównoważenie na innych obszarach, należy stosować nawozy w odmiennych proporcjach; w konsekwencji będzie miało to inny wpływ na skuteczność ich stosowania.

Azot (N) pochodzący z wiązania biologicznego
Jeśli w okolicy sadzone są drzewa, wykorzystaj gatunki strączkowe. Należy jednak zachować odpowiednie środki ostrożności w celu uniknięcia zanieczyszczenia zbiorów zielonymi liśćmi drzew.

Utrata azotanów i fosforanów przez odpływ powierzchniowy, erozję osadów oraz przenikanie do wód gruntowych
Staraj się minimalizować straty wynikające z odpływów, stosując nawozy w porach roku, w których nie występują duże opady.
Unikaj używania nawozów w odległości 3–4 metrów od cieków wodnych.
Badaj zakwity glonów w stawach na terenie gospodarstwa. Wskazują one na przeciek środków odżywczych do wód powierzchniowych.

Potencjał do poprawy

Regularnie dokonuj przeglądu ilości stosowanych nawozów, biorąc pod uwagę ilość składników odżywczych pozostałych w glebie i liściach oraz analizę gleby. Zwłaszcza podczas powtórnego obsadzania pamiętaj o składnikach odżywczych i substancjach organicznych pozostających w glebie. Przeprowadź analizy w pierwszym i drugim roku cyklu przycinania, dzięki czemu będzie można ustalić odpowiednie ilości azotu, fosforu i potasu na trzeci i czwarty rok cyklu. Popiół drzewa eukaliptusowego (lub innych drzew opałowych) oraz popiół pochodzący ze starych krzewów herbacianych powinien trafiać na plantacje drewna opałowego, nie na pola herbaty (ponieważ popiół ma odczyn zasadowy). Pozwoli to także zaoszczędzić nawóz dla hodowli drzewa na opał. Zbadaj, w jakim stopniu można wykorzystać substancję organiczną/kompost/bionawóz, aby zmniejszyć zapotrzebowanie na zużycie nawozów nieorganicznych. Rozważ wykorzystanie fosfarytu (poza terenami o wysokim pH), zwłaszcza przy przygotowywaniu ziemi do powtórnego obsadzenia. Wprowadzenie fosfarytu zmniejszy zależność od rozpuszczalnych nawozów fosforowych, które mogą w znacznym stopniu przenikać do cieków wodnych. Zbadaj obszary, na których zużywa się dużo nawozu, sprawdź, jakie były ku temu powody i czy możliwe jest zmniejszenie ilości wykorzystywanego nawozu.

undefined